تحقیقات نشان داده‌اند که پرکاربردترین واژه در زبان روزمره ما، «من» است؛ موبایل من، خانه من، کلاس من… اما از لحظه‌ای که وارد مدرسه می‌شویم، این «من» به «ما» تبدیل می‌شود. کلاس‌های شلوغ با یک شیوه تدریس، امتحانات یک مدل و تکالیف یکسان، همه را به صورت یک «میانگین» آموزش می‌دهند. اما واقعیت این است که هیچ دانش‌آموزی «میانگین» نیست.سبک یادگیری او منحصر به فرد است؛ بعضی بهتر می‌شنوند، بعضی بهتر می‌بینند و برخی با حرکت و عمل بهتر یاد می‌گیرند.

سرعت درک و تمرکز آن‌ها متفاوت است؛ برخی سریع یاد می‌گیرند اما زود خسته می‌شوند، برخی کند و عمیق‌تر پیش می‌روند.آرزوها، علایق، خلقیات و حتی ساعت بیولوژیک بدنشان با هم فرق دارد.

آموزش  «شخصی‌سازی» می شود، باید دقیقاً متناسب با نیازها، توانایی‌ها و شرایط هر فرد باشد تا بتواند استعدادهای نهفته را کشف و شکوفا کند. درست مثل یک کفش طلایی که دقیقاً مناسب پای هر کس ساخته شده باشد، آموزش هم باید برای هر دانش‌آموز متفاوت و ویژه باشد.

اگر می‌توانستید یک جفت کفش طلایی برای فرزندتان یا هر دانش‌آموزی تهیه کنید که دقیقاً استعدادها و نیازهای او را کشف کند، آیا این کار را نمی‌کردید؟

قطعاً جواب‌تان مثبت است. اما شاید الان فکر کنید که کفش طلایی فقط یک افسانه است، چیزی که فقط در داستان‌ها وجود دارد.اما من به شما می‌گویم: این کفش طلایی واقعی است. شاید نه به شکل یک کفش، اما به شکلی پیشرفته‌تر و هوشمندتر.